تفاوت بین GPT و MBR

GPT فشرده سازی ایستا برای جدول پارتیشن GUID است. طرح جداسازی MBR بیشتر با سخت افزارهای جدیدی که در حال توسعه است سازگار نبود. این باعث شد که اینتل یک پارتیشن جدید ایجاد کند به نام UEFI که GPT یک زیر مجموعه از آن است. در مقایسه با GPT, MBR قادر به پشتیبانی از حجم بزرگتر از  2TB است که MBR نمی تواند پشتیبانی کند. همچنین GPT جایگزین سیستم بزرگ قدیمی MBR با یک سیستم مدرن تر است. هر پارتیشن در جدول پارتیشن GUID یک شناسه ی جهانی منحصر به فرد دارد که یک رشته غیر سیستماتیک است که خیلی طولانی است به طوری که هر Partition GPT در این جهان شناسایی خاص خود را بر خلاف MBR دارد.

درایوهای GPT دارای محدودیتهای بسیار بیشتری هستند که به طور عمده به سیستم عامل ها و سیستم فایل های آن بستگی دارد، بنابراین در GPT تعداد نامحدودی از پارتیشن می توان ایجاد کرد. درایو GPT می تواند 128 پارتیشن را در سیستم عامل ویندوز یا Mac OS X پشتیبانی کند در حالی که MBR تنها از چهار پارتیشن اصلی پشتیبانی می کند.

داده های GPT بوسیله MBR محافظت می شوند تا از رونویسی آن جلوگیری شود، در حالی که MBR از داده های خود محافظت می کند. درایوهای GPT شامل MBR محافظتی هستند که نشان دهنده حضور یک پارتیشن مجزا است که در طول درایو گسترش می یابد. بنابراین، هنگام مدیریت ابزار قدیمی، MBR اطمینان می دهد که داده ها رونویسی نشده اند.

GPT داده های پارتیشن بندی و بوت را در نسخه های متعدد در دیسک ذخیره می کند که باعث می شود اطلاعات مربوط به بازیابی آسان تر شود. از سوی دیگر، MBR این اطلاعات را در یک مکان ذخیره می کند و پس از خراب شدن داده ها، امکان بازیابی داده ها را ندارد. GPT همچنین دارای توانایی ذخیره مقادیر اضافی سیکلی است که بررسی می کند که آیا داده ها نامحدود هستند یا خیر و در صورت خرابی اطلاعات، GPT مشکل را شناسایی می کند و تلاش می کند اطلاعات را از مکان های دیگر دیسک بازیابی کند. MBR این توانایی را ندارد که آیا داده خراب شده است و تنها زمانی را که فرایند بوت شدن نتواند انجام شود و یا زمانی که پارتیشن های درایو ناپدید می شوند را نشان می دهد.

GPT مخفف کلمه GUID Partition Table است که به عنوان قسمتی از پروژه میان افزار UEFI یا Unified Extensible Firmware Interface معرفی شد. UEFI همان کنسول گرافیکی است که جایگزین BIOS سیستم شده است و تقریبا همه سیستم های سخت افزاری جدید به جای BIOS از UEFI استفاده می کنند.GPT مکانیزم انعطاف پذیر تری برای پارتیشن بندی دیسک ها نسبت به MBR قدیمی ارائه کرد. در واقع تعریف پارتیشن به این صورت است که پارتیشن یک فضای ذخیره سازی ادامه دار است که بر روی یک دیسک فیزیکی یا منطقی قرار گرفته است و به نظر شما یا یک کاربر به عنوان یک دیسک مجزا دیده می شود. پارتیشن ها هم برای کاربران قابل مشاهده هستند و هم برای Firmware سیستم تا بتواند بر روی آنها سیستم عامل را نصب کند. دسترسی به پارتیشن ها به وسیله System Firmware یا میان افزار سیستم قبل از اینکه سیستم عامل بوت شود کنترل می شود و سیستم عامل بعد از این جریان بوت خواهد شد. دیسک های GPT می توانند ظرفیت های بسیار بالایی داشته باشند. برخلاف MBR که ظرفیت های پارتیشن های آن توسط EBR دیکته می شود ، در GPT ظرفیت و الگوی تعیین پارتیشن ها بصورت کاملا خود شناس یا Self Identify انجام می شود و همین امر باعث بالا رفتن قابلیت های GPT می شود. داده های مربوط به پارتیشن ها بر روی خود پارتیشن ها قرار می گیرد و دیگر مانند MBR در سکتورهای مخفی ذخیره نمی شوند. GPT این قابلیت را دارد که اطلاعات جدول پارتیشن های خود را بصورت Backup در پارتیشن های مختلف قرار بدهد که هم برای امور Backup و هم برای Integrity داده ها بسیار مهم است.فرمت پارتیشن های GTP از Version Number و Size Field ها برای گسترش در آینده استفاده می کند. هر پارتیشن در GPT دارای یک شناخته منحصر به فرد به نام GUID است و همچنین یک نوع محتوا برای هر پارتیشن یا Content Type تعریف شده است ، بنابراین تداخلی در شناسایی پارتیشن ها هرگز پیش نخواهد آمد. هر پارتیشن GPT برای خود دارای یک نام 36 کاراکتری Unicode می باشد. این بدین معناست که هر نرم افزاری می تواند برای خود یک نام بر روی پارتیش برای کاربران قرار دهد که فقط برای کاربر قابل مشاهده باشد و تداخلی در اصل مطلب پارتیشن ها در GPT نداشته باشد.

 

tel logo آسان تماس بگیرید : 8001 8080