مقالات عمومی

 

TPM چیست؟

16 اسفند 1395
منتشرشده در مقالات عمومی

TPM یا Trusted Platform Module در واقع یک Microchip یا به زبانی دیگر یک Microcontroller است که به گونه ای طراحی شده است که بتواند برخی از فرآیند های امنیتی سیستم را انجام دهد ، بیشتر این فرآیند های امنیتی مربوط به کلید های رمزنگاری مورد استفاده در سیستم می باشد. TPM معمولا بر روی مادربورد لپ تاپ یا کامپیوتر نصب می شود و با استفاده از یک Bus سخت افزاری با سایر قسمت های دستگاه ارتباط برقرار می کند. در واقع TPM ماژولی است که دستگاه لپ تاپ یا کامپیوتر شما را احراز هویت می کند و به شما اطمینان می دهد که با دستگاه سالم و درستی ارتباط برقرار کرده اید. کامپیوترهایی که دارای Chip های TPM هستند این امکان را دارند که کلید های رمزنگاری ایجاد کنند که برای رمزگشایی فقط و فقط باید توسط TPM استفاده شوند و اگر دستگاه شما TPM مورد نظر را نداشته باشد عملیات رمزگشایی انجام نمی شود. این پارامترهای امنیتی که برای رمزنگاری از TPM استفاده می کنند می توانند پسوردها ، Certificate ها و یا کلیدهای رمزنگاری باشند که درون TPM ذخیره می شوند. به زبان ساده زمانیکه صحبت از TPM می کنیم ، در خصوص احراز هویت سخت افزاری صحبت می کنیم و می خواهیم مطمئن شویم که سخت افزار شما دچار تغییرات و دستکاری های غیر مجاز نشده است و همانی است که ادعا می کند.
همانطور که گفتیم کلید های رمزنگاری و ... درون TPM قرار می گیرند ، به اینکار Wrapping و Binding کلیدهای رمزنگاری هم گفته می شود ، اینکار از افشا شدن کلیدهای رمزنگاری به شدت جلوگیری می کند و یک قابلیت امنیتی بسیار مناسب برای کلیدهای رمزنگاری ایجاد می کند. هر TPM برای خودش دارای یک کلید ریشه یا Root wrapping Key است که به آن Storage Root Key یا SRK هم گفته می شود ، این کلید درون TPM قرار می گیرد. قسمت محرمانه و خصوصی کلید رمزنگاری که درون TPM قرار گرفته است به هیچ عنوان برای هیچ Component ، نرم افزار ، پردازش یا حتی شخص در دسترس نخواهد بود و کاملا محرمانه درون TPM نگهداری می شود. کامپیوترهایی که از TPM استفاده می کنند هم می توانند یک کلید تولید کنند که نه تنها درون TPM قرار می گیرد بلکه برای بررسی معیارها و صحت و درستی احراز هویت Platform های خاصی مورد استفاده قرار می گیرند.
این نوع از کلیدهای امنیتی فقط می توانند توسط معیارهای امنیتی همان Platform ای رمزگشایی شوند که همان مقادیر کلید را درون TPM خود داشته باشد ، در صورت تغییر کردن این مقادیر و برابر نبودن آنها با مقادیری که در TPM از قبل وجود دارد ، Platform ما احراز هویت نخواهد شد. به این فرآیند که ما یک کلید ایجاد می کنیم و در TPM برای Platform مورد نظر خودمان قرار می دهیم در اصطلاح فنی Sealing گفته می شود و به عملیات رمزگشایی آن هم Unsealing گفته می شود. TPM همچنین امکان Seal و Unseal کردن داده های بیرون TPM را نیز دارد. شما زمانیکه از نرم افزارهایی مثل Windows BitLocker یا Drive Encryption استفاده می کنید می توانید با استفاده از فرآیند Seal کاری کنید که فقط و فقط در صورتیکه سخت افزار یا نرم افزار خاصی درون دستگاه قرار داشت فرآیند رمزگشایی انجام شود و شما برای رمزگشایی داده های خودتان می توانید شرط سخت افزاری یا نرم افزاری بگذارید. با توجه به اینکه TPM از مدار منطقی و Firmware داخلی خاص خودش برای پردازش دستورات استفاده می کند ، وابستگی به سیستم عامل شما ندارد و به همین دلیل در مقابل آسیب پذیری های نرم افزاری مقاوم است.
TPM یک روش رمزنگاری بر اساس سخت افزار است ، رمزنگاری بر اساس سخت افزار یا Hardware Based Cryptography این ایده را در پس زمینه دارد که اطلاعاتی که در سخت افزار ذخیره می شود بهتر از اطلاعاتی که در نرم افزارها نگهداری می شوند حفاظت می شوند و در برابر حملات نرم افزاری مقاوت بیشتری دارند. انواع و اقسام نرم افزارها وجود دارد که می توانند کلیدهای رمزنگاری خودشان را بر اساس TPM طراحی کنند ، اینگونه نرم افزارها دسترسی به اطلاعات بر روی تجهیزات پردازش کننده اطلاعات را بدون احراز هویت و تعیین سطح دسترسی مناسب توسط TPM ها بسیار بسیار سخت می کنند ، حتی اگر سخت افزار شما هم به سرقت برود ، اینگونه نرم افزارها می توانند از داده های شما حفاظت کنند. تصور کنید که شما برنامه ای نوشته اید که با استفاده از کلید رمزنگاری خاصی که در TPM وجود دارد کار می کند و شخصی هارد دیسک این نرم افزار را به سرقت می برد و می خواهد اطلاعات را بازیابی و استفاده کند ، با توجه به اینکه رمزنگاری اطلاعات بر اساس کلیدهای موجود در TPM انجام شده است این امکان برایش بسیار سخت خواهد بود که اطلاعات را رمزگشایی کند.
اما بایستی به یک نکته توجه کنید که TPM نمی تواند نرم افزاری که بر روی سیستم عامل شما بر روی PC ها نصب شده است را کنترل کند. TPM فقط می تواند پارامترهای پیکربندی خود را از قبل از بوت سیستم عامل تعریف کند یا در اصطلاح فنی TPM به شکل Pre-Runtime پارامترهای پیکربندی خود را اجرا می کند. بعد از اجرا شدن این پارامترها از این به بعد این نرم افزارهای ما هستند که Policy های خودشان را بر اساس پارامترهای موجود در TPM شکل می دهند. پردازش هایی که به رمزنگاری نیاز دارند و کلید رمزنگاری دارند با استفاده از TPM بسیار بسیار می توانند امن تر شوند ، برای مثال در حوزه امضای دیجیتال یا Digital Signing استفاده از TPM درجه امنیتی شما را بسیار بالا می برد. البته به غیر از این موارد شما از TPM در مواردی مثل مدیریت مستندات امن ، ایمیل های امن و هر سرویسی که نیاز به درجه امنیتی بالایی دارد استفاده می کنید. برای مثال اگر در فرآیند Boot یک سیستم ، تشخیص داده شود که در تنظیمات سیستم تغییراتی اتفاق افتاده است و سیستم دیگر همان سیستمی نیست که قبلا استفاده می شده است ، دسترسی به اطلاعاتی که از طریق TPM رمزنگاری شده اند برای کاربران مسدود خواهد شد تا زمانیکه مجددا تنظیمات به حالت درست برگردد.
این قابلیت ها و امکانات امنیتی که مکانیزم TPM در اختیار ما قرار می دهد می تواند درجه امنیتی را در بسیاری از حوزه های فناوری اطلاعات بالا ببرد که از آن جمله می توانیم به تجارت الکترونیک ، نرم افزارهای کاربردی امن ، بانکداری آنلاین ، نگهداری اطلاعات محرمانه سازمانی و مدیریت مستندات امن ، برقراری ارتباطات امن و هر جایی که نیاز به درجه امنیتی بالاتری باشد ، اشاره کنیم. امنیت در لایه سخت افزاری می تواند به شدت حفاظت اطلاعات ما را بالا ببرد از جمله در ارتباطاتی مثل VPN یا تجهیزات وایرلس و یا نگهداری از فایل های رمزنگاری شده ( مثل BitLocker ) و همچنین رمزهای عبور ، PIN Code ها و ... همه و همه با استفاده از TPM می توانند درجه امنیتی خودشان را به شدت افزایش بدهند. بر اساس یک تحقیق که در سال 2007 انجام شد بیش از 100 میلیون کامپیوتر و لپ تاپ تا سال 2007 در بازار فروخته شدند که دارای قابلیت TPM بودند. امروزه اکثر تولید کنندگان سرور در دنیا نیز به سمت استفاده و قراردادن Chip های TPM بر روی محصولات خود هستند و در این حین Application های زیاد هم تولید شده اند که مکانیزمهای امنیتی خودشان را بر اساس TPM طراحی و تولید کرده اند ، برای مثل Application های ایمیل امن و یا رمزنگاری فایل و ...
درحال حاضر اکثر تینکلاینت ها و پاورکلاینت های موجود در شرکت تین آوا سیستم، با قابلیت پشتیبانی کامل از TPM تولید و با گارانتی معتبر شرکت به فروش می رسد. 

تفاوت پردازنده های سری Pentium  با سری Celeron  شرکت اینتل در چیست؟
حتما تا کنون، نام هایPentium  وCeleron  درمحصولات شرکت اینتل، به گوشتان خورده است وسوالاتی همانند سوالات زیر ذهن شما را درگیر کرده است :
 تفاوت میان این دو نوع CPU در چیست؟
کدام یک از تکنولوژی جدیدتر برخوردار است؟
کدام یک از نظر قدرت پردازشی بهتر است؟
کدام یک ارزانتر و به صرفه تر است ؟
و ...
هدف ما از مطرح کردن این مقاله پاسخگویی به این قبیل سوالات و آشنایی هرچه بهتر شما عزیزان با دنیای پردازنده هاست.
Core هسته پردازنده:
تراشه های Celeron با محوریت هسته تراشه های پنتیوم ۴ ، طراحی و تولید شده اند .
Cache:
یک قسمت بسیار مهم برای مدیریت مراجعات به حافظه جانبی می باشد، با وجود CPU Cache، تعداد مراجعات CPU به RAM بسیار کم می شود و با توجه به این موضوع، سرعت پردازش فرآیند ها  نیز بالاتر می رود؛ سرعت حافظه Cache  پردازنده از حافظه RAM بسیار بیشتر است؛ زیرا این نوع از حافظه ها درون چیپ سخت افزاری CPU قرار گرفته اند و در لایه های مختلف طراحی شده اند.
تراشه های Celeron نسبت به تراشه های پنتیوم ۴ از حافظه Cache کمتری استفاده می نمایند. یک تراشهPentium   ممکن است دارای حافظه ای در حدود 4 برابر میزان Cache یا حافظه  یک پردازنده Celeron  باشد.
Clock Speed:
شرکت اینتل تراشه های پنتیوم ۴ را با هدف اجراء در سرعت های بالاتری نسبت به تراشه های Celeron طراحی و تولید کرده است؛ سریعترین پردازنده پنتیوم ۴، شصت مرتبه سریعتر از سریعترین پردازنده Celeron است.
Bus Speed:
پردازنده ها در خصوص حداکثر سرعت Bus ارائه شده دارای محدودیت می باشند. سرعت Bus پردازنده های پنتیوم ۴، ۳۰ درصد بیش از پردازنده های Celeron است.
هزینه و قیمت:
نکته منفی و قابل توجه پردازنده های پنتیوم 4 شرکت اینتل، گران بودن این پردازنده هاست، شرکت اینتل برای جبران این نکته منفی و بدست آوردن بازار های مختلف در رده قیمتی متفاوت، اقدام به تولید سری پردازنده هایCeleron، با قدرت پردازشی و کارایی پایین تر اما در عوض قیمت مناسب تر کرده است، با اینکار اینتل توانست از نظر قیمت محصولات نیز با رقبایی مثل  AMD وارد رقابت شود و پردازنده های ارزان قیمت نیز به بازار ارائه دهد. در واقع نوع ساختار پردازنده ها و تکنولوژی ساخت آنها  در سری های Celeron تغییر نکرد، فقط شرکت اینتل بصورت عمدی برخی از قابلیت هایی که کارایی پردازنده را افزایش می دادند؛ را حذف کرد تا ضمن پایین آمدن کارایی پردازنده، قیمت آن نیز کاهش پیدا کند.
FSB کمتر Celeron:
   FSB  یا Front Side Bus چیست ؟
Front Side Bus یا FSB  پردازنده های سری Celeron در مقایسه با نمونه ی Pentium آن معمولا کمتر است FSB .در واقع تعریف می کند که هر دستگاهی با چه سرعتی باید کار کند تا تمامی  فرآیند ها با حداقل استفاده از منابع CPU، انجام شوند تا سیستم و سرعت کلی آن دچار اختلال نشود. به نوعی کنترل کننده سرعت همه دستگاه های سیستم است. برخی از افراد بصورت دستی و با تغییر دادن تنظیمات داخل Motherboard  یا تنظیمات نرم افزاری این سرعت های پیشفرض تعیین شده را تغییر می دهند و آن را زیاد می کنند، به اینکار در اصطلاح Overclocking گفته می شود که بعضا ممکن است مشکلاتی را برای CPU ایجاد کند. همانطور که عنوان کردیم پردازنده های سری Celeron در واقع یکی از مشتقات پردازنده های سری  Pentium بودند که برخی از امکانات آنها از آن گرفته می شود اما Celeron ها بیشتر از Pentium ها دوام آوردند، امروزه پردازنده های سری Pentium کم کم با ظهور سری Core I  ها یا سری چند هسته ای شرکت  Intelدر حال خارج شدن از بازار هستند؛ اما سری Celeron خودشان را با هسته ها هماهنگ کردند؛ Celeron ها با توجه به قیمت مناسب همچنان در بازار فروش باقی ماندند.
پس اگر جز آن دسته از کاربران که با سیستم خود فعالیتهای سنگین و سطح بالا مانند فعالیتهای گرافیکی بسیار حرفه ای و سنگین، ادیت حرفه ای فیلم و صدا، بازی های سنگین، برنامه نویسی سطح بالا و حرفه ای و ... انجام می دهند؛ هستید؛ و هزینه و قیمت تمام شده دستگاه برای شما اهمیتی ندارد ویا در اولویت اول شما نیست؛ ما به شما پردازنده های سری Core i و Pentium  را پیشنهاد می کنیم.
و اگر جز آن دسته از کاربران و مدیرانی هستید که صرفا از سیستم ها و کامپیوتر های خود جهت انجام فعالیت های اداری مثل استفاده از نرم افزار های مدیریتی، آفیس، وب گردی، کارهای گرافیکی و طراحی سبک و بازی های نچندان قوی و به صورت کلی به یک سیستم صنعتی و اداری فکر میکنید و هزینه تمام شده کامپیوتر ها و سیستم ها برای شما به شدت اهمیت دارد؛ به شما استفاده از پردازنده هایCeleron  را توصیه می کنیم.

به خاطر ارازنتر بودن پردازنده های Celeron، معمولا از این پردازنده ها در تین کلاینت ها و زیروکلاینت ها استفاده میشود.

شرکت تین آوا سیستم هم اکنون در تولیدات و فروش انواع تینکلاینت و زیروکلاینت و پاورکلاینت و مینی پیسی خود از انواع CPU های Celeron و Core i استفاده کرده و با گارانتی معتبر و باکیفیت و قیمت مناسب روانه بازار میکند.
منبع1

 

امروزه اکثر رایانه هایی که ما هر روز از آنها استفاده میکنیم؛ از پردازنده های قدرتمند شرکت اینتل بهره میبرند؛ ولی آیا تا به حال به سوالات زیر فکر کرده ایم:

1- تفاوت پردازنده های سری Core i  یعنی Core i3 - Core i5 - Core i7  در چیست؟

2- به عنوان مثال آیا واقعا پردازنده های  i3-i5-i7  همانطور که از نام آنها پیداست واقعا به ترتیب 3-5-7 هسته دارند؟

3- فناوری HYPER-THEARADING در پردازنده های شرکت اینتل به چه معناست؟

4- فناوری TURBO-BOOST در پردازنده ها یعنی چه؟

5- رایانه من چند هسته دارد؟

در این مقاله سعی بر این شده است که به سوالات فوق پاسخ داده شود؛ ولی در ایتدا به جداولی که در ذیل آمده است؛ توجه فرمایید:

Laptop

TURBO-BOOST HYPER-THEARADING Core CPU Series
NO NO 2 CORE i3
YES YES 2 CORE i5-661
YES NO 4 CORE i5
YES YES 2 CORE i7 Y-UE-M-E-U
YES YES 4 CORE i7 QM-MQ-EQ-HQ-XM

 


 

Desktop

NO NO 2 CORE i3
YES NO 2

CORE i5 Sandy Bridge 2390T

Ivy Bridge 3470T

Haswell 4570T

Haswell 4570TE

YES NO 4 CORE i5 P-S-R- Sandy Bridge- Ivy Bridge- Haswell
YES YES 4 CORE i7 (Start Series From 2 for example:2600K)
YES YES 6 CORE i7 X-970-980-ALL

* Sandy Bridge: Start Series From 2 for example: core i5 2500
* Ivy Bridge: Start Series From 3 for example: core i5 3330
*Haswell: Start Series From  4 for example: core i5 4430

تکنولوژی Turbo Boost اینتل
تکنولوژی Intel Turbo Boost به پردازنده امکان می دهد تا در زمان نیاز به صورت داینامیک سرعت ساعتی اش را افزایش دهد. حداکثر مقداری که در هر زمان Turbo Boost می تواند سرعت ساعتی را افزایش دهد به تعداد هسته های فعال ، برآورد مصرف فعلی ، بر آورد مصرف انرژی و حرارت پردازنده وابسته است.
برای پردازنده Core i5-661 حداکثر فرکانس ممکن پردازنده3.6GHz  است. به دلیل این که هیچ یک از پردازنده های Core i3 دارای تکنولوژی Turbo Boost نیستند، پردازنده i5-661 می تواند در صورت نیاز از آن ها سریع تر باشد. به دلیل آن که همه پردازنده های Core i5 به آخرین ورژن از این تکنولوژی، یعنی turbo Boost 2.0 مجهز شده اند، تمامیشان می توانند از هر پردازنده Core i3 سریع تر باشند.
 
تکنولوژی Hyper-Threading
به بیان ساده در هر لحظه فقط یک فرآیند می تواند در یک هسته پردازش شود. بنابراین اگر یک CPU دو هسته ای باشد ، پس به صورت فرضی تنها دو فرآیند  به صورت همزمان می تواند مورد پردازش قرار گیرد. هرچند ، اینتل یک تکنولوژی به نام Hyper-Threading را معرفی کرده است. این تکنولوژی یک هسته را قادر می سازد که چند فرآیند را پردازش کند.
مثلا یک پردازنده Core i3 که فقط دو هسته دارد ، می تواند در حقیقت دو فرآیند را در هر هسته اجرا کند. به عبارت دیگر در مجموع چهار فرآیند می تواند به صورت همزمان اجرا شود. بنابراین حتی اگر پردازنده های Core i5 چهار هسته ای باشند ، از آنجا که این پردازنده ها از تکنولوژی Hyper-Threading پشتیبانی نمی کنند (به غیر از i5-661 ) تعداد فرآیند هایی که در هر لحظه می توانند پردازش کنند تقریبا معادل همتایان Core i3 شان است.
این یکی از دلایل بسیاری است که چرا پردازنده های Core i7 بهترین هستند. نه تنها چها هسته ای هستند بلکه از تکنولوژی Hyper-Threading هم پشتیبانی می کنند. بنابراین در مجموع  8 فرآیند به صورت همزمان می تواند در آن ها اجرا شود. این ویژگی را با 8 مگابایت کش و تکنولوژی Turbo Boost اینتل که همه پردازنده های i7 دارند، ترکیب کنید و خواهید دید که چه چیزی پردازنده های i7 را از هم نوعانش مجزا می کند.

راههای مختلف برای تشخیص تعداد هسته پردازنده در ویندوز
1-از طریق Task manager:
در ویندوز 7ابتدا کلید های ترکیبی  Ctrl + Shift + Esc را با هم فشار دهید. در پنجره  Windows Task Manager در قسمت CPU Usage History می توان به تعداد هسته های موجود در پردازنده، پی برد؛ جایی که نمودار سبز رنگ که در کادر مشکی درحال نوسان است؛ مشاهده نمایید تعداد کادر های مشکی نشان دهنده میزان هسته CPU شماست برای مثال تعداد هسته پردازنده اگر 2 بوده باشد طبیعتا 2 عدد کادر مشکی مشاهده می شود.
در ویندوز 8 کمی متفاوت است؛ مانند بالا کلید های ترکیبی  Ctrl + Shift + Esc با هم فشار دهید. در پنجره Task Manager در پایین صفحه More details  را فشار داده سپس به قسمت Performance  وارد شده در پایین صفحه میزان Core  یا هسته سیستم شما نمایش داده شده است.
لازم به ذکر است که برخی پردازنده ها دارای 2 هسته واقعی و 2 هسته مجازی هستند که سیستم عامل ها، به عنوان یک پردازنده 4 هسته ای در نظر میگیرند. پس ممکن است 4 کادر مشکی در ویندوز 7 مشاهده نمایید زیرا در تکنولوژی Hyper Threading هر هسته واقعی به 2 هسته مجازی تبدیل می شود تا روند انجان پردازش موازی صورت گیرد.
 
2- از طریق CMD  ویندوز:
وارد کنسول ویندوز خود یا همان CMD شوید دستور زیر را اجرا نمایید:
wmic CPU get /format:list
اطلاعات پردازنده شما نمایش داده می شود. در جایی که نوشته است :
 Number of cores: منظور تعداد هسته های واقعی سیستم
Number of Logical Processors: منظور مجموع تعداد هسته های واقعی و تعداد هسته های مجازی است.
 
 3- از طریق System Information:
در محیط run  سیستم عامل خود تایپ نمایید msinfo32 تا وارد محیط system information  خود شوید در خطی که نوشته شده است  processor  تمامی اطلاعات مربوط به  CPU  خود از جمله تعداد هسته های پردازنده را می توان مشاهده نمود.

درحال حاضر، برخی تین کلاینت ها، مینی پیسی ها و تمامی  پاورکلاینت ها(نسل ششم  Core i  یعنی Skylake)  از پردازنده های Core i  شرکت اینتل استفاده میکنند.

تین کلاینت چیست؟

24 بهمن 1395
منتشرشده در مقالات عمومی

تین کلاینت چیست؟ این سوالی است که کسانی که با این نوع دستگاه کار نکرده اند از شما میپرسند.

تین کلاینت یک اصطلاح عمومی برای دستگاهی است که برای عملکرد به یک سرور وابسته می باشد؛ تین کلاینت با استفاده از یک دستگاه نمایش ، کیبورد و موس و نیروی پردازش اولیه زمینه تبادل اطلاعات با سرور مهیا می کند.
یک دستگاه تین کلاینت شامل هیچ نوع قطعه مکانیکی مانند فن ،نمیباشد؛ (درصورتی که دستگاه یک تینکلاینت اختصاصی باشد) هیچ نوع اطلاعاتی را به صورت محلی ذخیره نمی نماید؛ تین کلاینت همانطور که از اسم آن پیداست در قابلیت ها و عملکرد ها بسیار Thin (باریک) عمل می نماید؛ تین کلاینت ها کاربری با همان شمایل و احساس دسکتاپ های سنتی را عرضه نموده و می توانند هر نوع نرم افزار، java ، mainframe ، unix ، linux  ، windows و غیره را اجرا نموده و براحتی می توانند در بطن هر نوع راهکار  IT Solution  موجود قرار بگیرند.
کاربران بانکها، آژانس های مسافرتی ، بیمارستانها ، سازمانهای دولتی  و ... می توانند از تینکلاینت به جای PC استفاده نمایند؛ کسانی که به پردازش های بسیار سنگین مثل بازیهای سه بعدی کامپیوتری، نقشه کشی های سه بعدی جرفه ای با محیط های گرافیکی سنگین مانند اتوکد نیاز دارند. چنین گروه هایی نمی توانند از تین کلاینت استفاده نمایند و این کاربران خاص میتوانند از پاورکلاینت ها که بسیار قدرتمندتر از تینکلاینت ها هست، استفاده نمایند.

کاربردهای تین کلاینت ها:
بزرگترین مشتریان تین کلاینت ها بانکها، آژانس های هوایی و مدارس ارگان ها و سازمان ها می باشند.در واقع تین کلاینت به سادگی میتواند جایگزین کامپیوترهای بزرگ و پرمصرف قدیمی باشند.
نداشتن قطعات مکانیکی و توان پردازشی حداقل در تین کلاینت ها باعث شده است تا مصرف انرژی در تین کلاینت ها بسیار کمتر از کامپیوترهای شخصی باشد. این مزیت تین کلاینت به شما کمک میکند تا هزینه های جاری ماهیانه در سازمان یا شرکت خود را کاهش دهید.

به طور کلی ویژگی های بارز تین کلاینت شامل موارد ذیل میشود :

1- اندازه کوچک و کم حجم تین کلاینت 

2- مصرف انرژی کمتر و کم هزینه تین کلاینت

3- امنیت بالاتر 

4- سهولت در ارتقا سخت افزار تین کلاینت

5- امکانات مناسب با پورت های موردنیاز و کامل تین کلاینت

اولین مشخصه های فنی پردازشگرهای کبی لیک که به زودی وارد بازار خواهند شد افشا گردیده است. نسل هفتم خانواده پردازشگرهای اینتل با نام اختصاصی Kaby Lake که در ماههای آتی بر روی دسکتاپ ها و پلت فرم های موبایل با طیف وسیعی از پردازشگرها قابل انتخاب خواهد بود. این پردازشگرها آخرین نسل پردازشگرهای X86 از نوع 14 نانومتری بوده و پس از آن اینتل بر روی پردازنده های 10 نانومتری Cannonlake   جهش خواهد نمود.
پردازنده های Kaby Lake با مادربردهای سری 100 موجود سازگار خواهند بود.
پردازنده های Kaby Lake آخرین بازنگری خانواده پردازشگرهای core خواهند بود، پس بایستی انتظار داشته باشیم پیشرفتهای کلیدی در آنها دیده شود.به نظر نمی آید که گروه پردازنده های Kaby Lake شاهد به روز رسانی چشمگیری در مقایسه با سری Skylake باشد اما شرکت اینتل در ماه گذشته با اعلام آخرین نقشه راه تکنولوژی های پردازشی خود جایی برای ابهام باقی نگذاشته است.
بر اساس این نقشه راه، اینتل در حال حاضر با پایبندی به آنچه در نظر داشته سه نسل از خانواده پردازشگرهای Core را تولید نموده، پردازنده های Broadwell ،  Skylake و پردازنده های Kaby Lake در پبش رو. این روند با در نظر گرفتن پیچیدگیهای دخیل در تولید چیپست های جدید و نتایج حاصله از آنها با تولید تراشه ای 10 نانومتری و فراتر از آن ادامه پیدا خواهد کرد.
با جمع بندی خانواده پردازشگرهای 14 نانومتری، Broadwell اولین پردازشگری بود که با حفظ ساختار و طراحی نزدیک به Haswell از روش پردازشی جدید استفاده نمود.Skylake  نیز 14 نانومتری بود اما با پیشرفتهای چشمگیر بر روی CPU و GPU. پردازشگرهای Kabylake با عنوان قسمتی از طرح بهینه سازی پردازش قادر خواهند بود کارایی بیشتر و راندمان بالاتری را بر روی طراحی Skylake ارایه دهند. این فرآیند بیشتر شبیه یک تازه سازی (refresh) میباشد. بایستی صبر کنیم تا ببینیم آیا اینتل چیزی فراتر از این را در افتتاحیه ارایه خواهد داد یا خیر.
پردازشگر Core i7-7500U یکی ار اعضای سری U خانواده Kaby lake خواهد بود که برای پلتفرم های با توان مصرفی فوق پایین ساخته شده.نمونه آزمایشی Core i7-7500U یک پردازنده دوهسته ای Multi-thread با سرعت اولیه 2.70 گیگاهرتز و 2.90 گیگاهرتز در حالت تقویت شده میباشد. این چیپ شامل 4 مگابایت حافظه cache از نوع L3 و 512 کیلوبایت حافظه cache از نوع L2 میباشد.این چیپ بر روی یک پلتفرم با حافظه رم DDR3L تست گردید. پشتیبانی از رم های DDR4L و LPDDR4 نیز بر روی پردازنده های Kaby lake-U وجود خواهد داشت.
چیپ گرافیکی به احتمال زیاد از سری GT2 با سرعت پردازشی در حدود 1000-1100 مگاهرتز خواهد بود. جد این پردازشگر یعنی Core i7-6500U دارای توان مصرفی TDP به اندازه 15 وات میباشد که این توان به احتمال زیاد در Core i7-7500U نیز حفظ خواهد شد. این پردازنده در نیمه دوم سال 2016 در بسیاری از نوت بوک های نسل 7 در دسترس خواهد بود.
آخرین پردازنده Core M7-7Y75 میباشد که همانطوریکه از اسمش پیداست از سری Y خانواده Kabylake میباشد.توان مصرفی TDP فوق پاببن این چیپها از 4.5 وات بالاتر نمیرود. در بعد مشخصات فنی Core M7-7Y75  دارای طراحی دو هسته ای و با قابلیت Multi thread میباشد.
سرعت اولیه آن 1.30 گیگاهرتز و در حالت تقویت شده 1.60 گیگاهرتز میباشد.در خصوص چیپ گرافیکی اطلاعات دقیقی نداریم ولی مطابق با Form factor  بسیار کوچک (Ultra Slim) خواهد بود مانند آنچه در اولترا بوک ها و مک ایر اپل وجود دارد.خط تولید Kabylake مطابق برنامه قرار است که در نیمه دوم سال 2016 شروع به کار کند بنابراین انتظار داریم که تهدادی از بردهای مجهز به این پردازشگرها را در نمایشگاه Computex 2016 شاهد باشیم.
باتوجه به تولید مادربرد های مخصوص رایانه های کوچک رومیزی، که از جدیدترین پردازنده های سری Skylake  بهره میبرند، نباید دور از انتظار باشد که رایانه های کوچک رومیزی نظیر تین کلاینت، پاورکلاینت و مینی پی سی که از پردازنده های قدرتمند سری Kabylake  بهره میبرند، بزودی روانه بازار شود.

منبع

tel logo با ما تماس بگیرید : 4070 4422