مقالات عمومی

 

مزایای مورد استفاده از زیرو کلاینت به جای کامپیوترهای PC :

  • صرفه جویی در هزینه خرید تا 70 درصد
  • صرفه جویی در انرژی ( حداکثر 5 وات برای هر زیرو کلاینت )
  • صرفه جویی در محیط اشغالی ( اتصال زیرو کلاینت به پشت مانیتور )
  • عدم صرف زمان و هزینه برای نگهداری از زیرو کلاینت نسبت به PC ها
  • مدیریت و کنترل متمرکز کاربران زیرو کلاینت و از راه دور 
  • عدم وجود صدا و گرما زیرو کلاینت( عدم وجود فن و پردازنده در زیرو کلاینت )

با توجه به اینکه دیگر نیازی به ارتقاء زیرو کلاینت در این نوع شبکه ها وجود ندارد، مدیران شبکه فقط و فقط نیاز دارند که سرور مورد نظری که زیرو کلاینت ها به آن متصل هستند ارتقاء داده و در نتیجه توان و قدرت پردازشی زیرو کلاینت ها هم ارتقاء پیدا خواهد کرد. همچنین نیاز به نصب نرم افزار و ویندوز بر روی زیرو کلاینت از بین خواهد رفت زیرا همه این عملیات ها بر روی سرور انجام میشود و اگر زمانی برق هم برود به دلیل اینکه تمام عملیات ها بر روی سرور انجام میشود و سرور دارای UPS است کارای انجام شده کاربران از بین نخواهد رفت.

مکان های مورد استفاده از زیرو کلاینت :

  • مدارس، آموزشگاه ها، مراکز آموزش عالی و دانشگاه ها
  • مراکز Call Center
  • سازمان ها، ادارات و شرکت ها
  • موسسات مالی و اعتباری و بانک ها
  • سالن کنفرانس
  • بیمارستان
  • فروشگاه و منازل تحت شبکه 
  • کافی نت، هتل، فرودگاه و کارخانه هایی که سیستم شبکه کامپیوتری دارند میتوانند از زیرو کلاینت و تین کلاینت استفاده کنند.

هم اکنون شرکت تین آوا سیستم در ایران به فروش زیرو کلاینت و فروش تین کلاینت در انواع مختلف با گارانتی معتبر و قیمت مناسب و همچنین با قطعات با کیفیت اقدام میکند.

همچنین گارانتی شرکت تین آوا سیستم شامل : سه ماه تعویض بدون قید و شرط، یکسال گارانتی و پنج سال خدمات پس از فروش انواع زیرو کلاینت و تین کلاینت و مینی پی سی و پاور کلاینت می باشد.

مینی پی سی و مزینت آن

30 فروردين 1396
منتشرشده در مقالات عمومی

مینی پی سی و برخی مزیت آن

مینی پیسی یا مینی کامپیوتر به دستگاهی گفته میشود که با اندازه کوچک اما با عملکرد بالا است که تمام امکانات، مشخصات و قابلیت های یک مینی پی سی را به اندازه  و همچینین توان مصرفی آن مقایسه میکنند. مینی پی سی ها مانند تین کلاینت و زیروکلاینت ها میتوانند بر پشت مانیتور و یا روی میز قرار میگیرند که دارای وزن کمتری نسبت به تین کلاینت و کامپیوتر های بزرگ نیز میباشند و همچنین جایگزین مناسبی به جای کامپیوتری های بزرگ و قدیمی هستند و میتوانند انواع سیستم عامل ها را روی خود با توجه به پردازنده و رم و هارد های پرسرعت SSD اجرا کنند.

برخی از امتیازات یک مینی پی سی در مقابل تین کلاینت :

1 – اندازه کوچک به نسبت تین کلاینت 

2 – توان مصرفی الکتریکی کم به نسبت بقیه کامپیوترهای موجود قدیمی

3 – عمر بالای دستگاه به دلیل حذف کردن قطعات مکانیکی 

4 – عدم تولید گرما و بی صدا بودن

5 – قابلیت ارتقا همانند بقیه کامپیوتر های موجود

6 – امنیت در مقابل ویروس و یا سرقت داده

7 – خرابی کمتر و درنتیجه کاهش هزینه های شرکت و ادارات

هم اکنون در شرکت تین آوا سیستم مینی پی سی و انواع تین کلاینت و زیروکلاینت با گارانتی معتبر و قیمت مناسب به فروش میرسد

جهت موجودی و قیمت با بخش فروش شرکت تماس بگیرید.

وقفه سیستم یا System Interrupt  چیست؟
در ابتدا شاید فکر کنید وقفه سیستم، یک فرآیند واقعی است؛ ولی باید گفت وقفه سیستم در واقع، نمایش دهنده و گزارش دهنده  تمام وقفه هایی است که در سطح پایین در پردازنده اتفاق میافتد.
در مورد وقفه باید گفت: تمامی فرآیند هایی که در سیستم اتفاق میافتد؛ به نوبت در پردازنده قرار میگیرند و در محیطی به نام ناحیه بحرانی سیستم یا Critical Section ، پردازش روی فرآیندها انجام میشود؛ طبیعی است که در ناحیه بحرانی سیستم، در آن واحد باید یک فرآیند پردازش شود(البته در پردازنده های قدیمی)؛ در سیر تکاملی معماری پردازنده ها، انواع مختلفی پردازنده ساخته شد، مانند:
Master slave ها که یک پردازنده به نوعی ارباب بقیه پردازنده ها بود و پردازنده ها موظف به گزارش دادن دائمی، به پردازنده ارباب بودند؛ این نوع پردازنده ها در سوپرکامپیوترها یا ابر کامپیوترهای قدیمی، بسیار استفاده می شدند.
 با پیشرفت تکنولوژی و ساخت پردازنده های مدرن، پردازنده های Parallel Slave   یا پردازشگر موازی وارد میدان شدند و دنیای کامپیوتر را متحول کردند؛ تمامی پردازنده های جدیدی که امروزه استفاده میکنید؛ میتوان گفت، از این نوع می باشند؛ شاید یک مثال کوچک برای شما کافی باشد، مانند: پردازنده های Core i  که در مقالات قبلی، در مورد این نوع پردازنده ها صحبت کردیم.
 دراین نوع پردازنده ها پردازش، به صورت موازی انجام میشود؛ یعنی در هر پردازنده چند هسته موازی قرار داده شده است و هر هسته دارای ناحیه بحرانی مخصوص خود است؛ پس طبیعی است که در یک لحظه چند فرآیند، همزمان پردازش میشود که این امر سبب افزایش سرعت و دقت سیستم میشود.
تا اینجا برای یادآوری شما عزیزان، این مباحث مطرح شد؛ در ادامه به مبحث اصلی خودمان، بر میگردیم یعنی وقفه!
کار وقفه چیست ؟
فرض کنید پردازنده، در حال پردازش فرآیندهایی که در پشته (Stack ) خود قرار گرفته است؛ می باشد؛ وقتی شما نرم افزار یا اپلیکیشن یا به طور کلی، هر نوع فعالیتی که باعث ورود داده به سیستم میشود؛ را انجام دهید؛ یک وقفه در روال کار پردازنده اتفاق میافتد، یعنی در حالت عادی فرض کنید؛ پردازنده در حال پردازش و تکرار پردازش فرآیندهای سیستم میباشد؛ وقتی کاربر اقدام به اجرای نرم افزاری میکند؛ در واقع یک وقفه در پردازش فرآیندها اتفاق میافتد تا دستور کاربر هرچه سریعتر مورد پردازش قرار گیرد. این سوال مطرح میشود:
 که چه اتفاقی برای فرایندی که در حال پردازش بوده است؛ میافتد؟
 یعنی همان فرآیند نیمه کاره،  پاسخ های متعدی برای این سوال هست، که بستگی به این دارد که سیستم شما، از چه نوع معماری پردازنده استفاده میکند؛ درحالت عادی فرآیند در فضای موقتی در کش پردازنده، ذخیره میشود؛ که به محض اتمام پردازش فرآیندی که وقفه را ایجاد کرده، دوباره پردازش از سر گرفته میشود.
مشاهده میکنید که وقفه واقعا مفید است؛ اگر وقفه نبود؛ عملا عبارت Multi Task  معنایی نداشت، یعنی همزمان چندین نوع فعالیت در سیستم عامل انجام شود؛ فرض کنید؛ وقفه نبود و شما به سیستم عامل درخواست اجرای نرم افزاری را میدادید، پردازنده ابتدا تمامی فرآیندهایی را که در پشته خود وجود دارد را، ابتدا پردازش میکند؛ بعد نوبت به پردازش درخواست شما می رسد؛ که شاید چندین دقیقه و ساعت زمان اجرای درخواست شما طول بکشد.
شاید یک تعریف درست از وقفه این باشد:
یکی از منابع به نقل از ویکی پدیا مینویسد:
یک وقفه سیستمی، به پردازنده یا همان CPU رایانه در مورد شرایط خاص و حساسی هشدار می‌دهد و از کد فعلی پردازنده، که در حال اجراست؛ وقفه‌ای می‌طلبد؛ پردازنده رایانه در پاسخ به این هشدار، فعالیت‌های فعلی خود را متوقف کرده، وضعیت فعلی خود را حفظ می‌کند و فعالیت جدید به‌عنوان حل وقفه‌ها اجرا می‌شود.
تا اینجا با وقفه آشنا شدیم  
ولی برخی مواقع وقفه باعث کند شدن سیستم شما میشود که در مقالات بعدی در مورد این موضوع نیز به بحث و گفتگو میپردازیم.

TPM چیست؟

16 اسفند 1395
منتشرشده در مقالات عمومی

TPM یا Trusted Platform Module در واقع یک Microchip یا به زبانی دیگر یک Microcontroller است که به گونه ای طراحی شده است که بتواند برخی از فرآیند های امنیتی سیستم را انجام دهد ، بیشتر این فرآیند های امنیتی مربوط به کلید های رمزنگاری مورد استفاده در سیستم می باشد. TPM معمولا بر روی مادربورد لپ تاپ یا کامپیوتر نصب می شود و با استفاده از یک Bus سخت افزاری با سایر قسمت های دستگاه ارتباط برقرار می کند. در واقع TPM ماژولی است که دستگاه لپ تاپ یا کامپیوتر شما را احراز هویت می کند و به شما اطمینان می دهد که با دستگاه سالم و درستی ارتباط برقرار کرده اید. کامپیوترهایی که دارای Chip های TPM هستند این امکان را دارند که کلید های رمزنگاری ایجاد کنند که برای رمزگشایی فقط و فقط باید توسط TPM استفاده شوند و اگر دستگاه شما TPM مورد نظر را نداشته باشد عملیات رمزگشایی انجام نمی شود. این پارامترهای امنیتی که برای رمزنگاری از TPM استفاده می کنند می توانند پسوردها ، Certificate ها و یا کلیدهای رمزنگاری باشند که درون TPM ذخیره می شوند. به زبان ساده زمانیکه صحبت از TPM می کنیم ، در خصوص احراز هویت سخت افزاری صحبت می کنیم و می خواهیم مطمئن شویم که سخت افزار شما دچار تغییرات و دستکاری های غیر مجاز نشده است و همانی است که ادعا می کند.
همانطور که گفتیم کلید های رمزنگاری و ... درون TPM قرار می گیرند ، به اینکار Wrapping و Binding کلیدهای رمزنگاری هم گفته می شود ، اینکار از افشا شدن کلیدهای رمزنگاری به شدت جلوگیری می کند و یک قابلیت امنیتی بسیار مناسب برای کلیدهای رمزنگاری ایجاد می کند. هر TPM برای خودش دارای یک کلید ریشه یا Root wrapping Key است که به آن Storage Root Key یا SRK هم گفته می شود ، این کلید درون TPM قرار می گیرد. قسمت محرمانه و خصوصی کلید رمزنگاری که درون TPM قرار گرفته است به هیچ عنوان برای هیچ Component ، نرم افزار ، پردازش یا حتی شخص در دسترس نخواهد بود و کاملا محرمانه درون TPM نگهداری می شود. کامپیوترهایی که از TPM استفاده می کنند هم می توانند یک کلید تولید کنند که نه تنها درون TPM قرار می گیرد بلکه برای بررسی معیارها و صحت و درستی احراز هویت Platform های خاصی مورد استفاده قرار می گیرند.
این نوع از کلیدهای امنیتی فقط می توانند توسط معیارهای امنیتی همان Platform ای رمزگشایی شوند که همان مقادیر کلید را درون TPM خود داشته باشد ، در صورت تغییر کردن این مقادیر و برابر نبودن آنها با مقادیری که در TPM از قبل وجود دارد ، Platform ما احراز هویت نخواهد شد. به این فرآیند که ما یک کلید ایجاد می کنیم و در TPM برای Platform مورد نظر خودمان قرار می دهیم در اصطلاح فنی Sealing گفته می شود و به عملیات رمزگشایی آن هم Unsealing گفته می شود. TPM همچنین امکان Seal و Unseal کردن داده های بیرون TPM را نیز دارد. شما زمانیکه از نرم افزارهایی مثل Windows BitLocker یا Drive Encryption استفاده می کنید می توانید با استفاده از فرآیند Seal کاری کنید که فقط و فقط در صورتیکه سخت افزار یا نرم افزار خاصی درون دستگاه قرار داشت فرآیند رمزگشایی انجام شود و شما برای رمزگشایی داده های خودتان می توانید شرط سخت افزاری یا نرم افزاری بگذارید. با توجه به اینکه TPM از مدار منطقی و Firmware داخلی خاص خودش برای پردازش دستورات استفاده می کند ، وابستگی به سیستم عامل شما ندارد و به همین دلیل در مقابل آسیب پذیری های نرم افزاری مقاوم است.
TPM یک روش رمزنگاری بر اساس سخت افزار است ، رمزنگاری بر اساس سخت افزار یا Hardware Based Cryptography این ایده را در پس زمینه دارد که اطلاعاتی که در سخت افزار ذخیره می شود بهتر از اطلاعاتی که در نرم افزارها نگهداری می شوند حفاظت می شوند و در برابر حملات نرم افزاری مقاوت بیشتری دارند. انواع و اقسام نرم افزارها وجود دارد که می توانند کلیدهای رمزنگاری خودشان را بر اساس TPM طراحی کنند ، اینگونه نرم افزارها دسترسی به اطلاعات بر روی تجهیزات پردازش کننده اطلاعات را بدون احراز هویت و تعیین سطح دسترسی مناسب توسط TPM ها بسیار بسیار سخت می کنند ، حتی اگر سخت افزار شما هم به سرقت برود ، اینگونه نرم افزارها می توانند از داده های شما حفاظت کنند. تصور کنید که شما برنامه ای نوشته اید که با استفاده از کلید رمزنگاری خاصی که در TPM وجود دارد کار می کند و شخصی هارد دیسک این نرم افزار را به سرقت می برد و می خواهد اطلاعات را بازیابی و استفاده کند ، با توجه به اینکه رمزنگاری اطلاعات بر اساس کلیدهای موجود در TPM انجام شده است این امکان برایش بسیار سخت خواهد بود که اطلاعات را رمزگشایی کند.
اما بایستی به یک نکته توجه کنید که TPM نمی تواند نرم افزاری که بر روی سیستم عامل شما بر روی PC ها نصب شده است را کنترل کند. TPM فقط می تواند پارامترهای پیکربندی خود را از قبل از بوت سیستم عامل تعریف کند یا در اصطلاح فنی TPM به شکل Pre-Runtime پارامترهای پیکربندی خود را اجرا می کند. بعد از اجرا شدن این پارامترها از این به بعد این نرم افزارهای ما هستند که Policy های خودشان را بر اساس پارامترهای موجود در TPM شکل می دهند. پردازش هایی که به رمزنگاری نیاز دارند و کلید رمزنگاری دارند با استفاده از TPM بسیار بسیار می توانند امن تر شوند ، برای مثال در حوزه امضای دیجیتال یا Digital Signing استفاده از TPM درجه امنیتی شما را بسیار بالا می برد. البته به غیر از این موارد شما از TPM در مواردی مثل مدیریت مستندات امن ، ایمیل های امن و هر سرویسی که نیاز به درجه امنیتی بالایی دارد استفاده می کنید. برای مثال اگر در فرآیند Boot یک سیستم ، تشخیص داده شود که در تنظیمات سیستم تغییراتی اتفاق افتاده است و سیستم دیگر همان سیستمی نیست که قبلا استفاده می شده است ، دسترسی به اطلاعاتی که از طریق TPM رمزنگاری شده اند برای کاربران مسدود خواهد شد تا زمانیکه مجددا تنظیمات به حالت درست برگردد.
این قابلیت ها و امکانات امنیتی که مکانیزم TPM در اختیار ما قرار می دهد می تواند درجه امنیتی را در بسیاری از حوزه های فناوری اطلاعات بالا ببرد که از آن جمله می توانیم به تجارت الکترونیک ، نرم افزارهای کاربردی امن ، بانکداری آنلاین ، نگهداری اطلاعات محرمانه سازمانی و مدیریت مستندات امن ، برقراری ارتباطات امن و هر جایی که نیاز به درجه امنیتی بالاتری باشد ، اشاره کنیم. امنیت در لایه سخت افزاری می تواند به شدت حفاظت اطلاعات ما را بالا ببرد از جمله در ارتباطاتی مثل VPN یا تجهیزات وایرلس و یا نگهداری از فایل های رمزنگاری شده ( مثل BitLocker ) و همچنین رمزهای عبور ، PIN Code ها و ... همه و همه با استفاده از TPM می توانند درجه امنیتی خودشان را به شدت افزایش بدهند. بر اساس یک تحقیق که در سال 2007 انجام شد بیش از 100 میلیون کامپیوتر و لپ تاپ تا سال 2007 در بازار فروخته شدند که دارای قابلیت TPM بودند. امروزه اکثر تولید کنندگان سرور در دنیا نیز به سمت استفاده و قراردادن Chip های TPM بر روی محصولات خود هستند و در این حین Application های زیاد هم تولید شده اند که مکانیزمهای امنیتی خودشان را بر اساس TPM طراحی و تولید کرده اند ، برای مثل Application های ایمیل امن و یا رمزنگاری فایل و ...
درحال حاضر اکثر تینکلاینت ها و پاورکلاینت های موجود در شرکت تین آوا سیستم، با قابلیت پشتیبانی کامل از TPM تولید و با گارانتی معتبر شرکت به فروش می رسد. 

تین کلاینت چیست؟

24 بهمن 1395
منتشرشده در مقالات عمومی

تین کلاینت چیست؟ این سوالی است که کسانی که با این نوع دستگاه کار نکرده اند از شما میپرسند.

تین کلاینت یک اصطلاح عمومی برای دستگاهی است که برای عملکرد به یک سرور وابسته می باشد؛ تین کلاینت با استفاده از یک دستگاه نمایش ، کیبورد و موس و نیروی پردازش اولیه زمینه تبادل اطلاعات با سرور مهیا می کند.
یک دستگاه تین کلاینت شامل هیچ نوع قطعه مکانیکی مانند فن ،نمیباشد؛ (درصورتی که دستگاه یک تینکلاینت اختصاصی باشد) هیچ نوع اطلاعاتی را به صورت محلی ذخیره نمی نماید؛ تین کلاینت همانطور که از اسم آن پیداست در قابلیت ها و عملکرد ها بسیار Thin (باریک) عمل می نماید؛ تین کلاینت ها کاربری با همان شمایل و احساس دسکتاپ های سنتی را عرضه نموده و می توانند هر نوع نرم افزار، java ، mainframe ، unix ، linux  ، windows و غیره را اجرا نموده و براحتی می توانند در بطن هر نوع راهکار  IT Solution  موجود قرار بگیرند.
کاربران بانکها، آژانس های مسافرتی ، بیمارستانها ، سازمانهای دولتی  و ... می توانند از تینکلاینت به جای PC استفاده نمایند؛ کسانی که به پردازش های بسیار سنگین مثل بازیهای سه بعدی کامپیوتری، نقشه کشی های سه بعدی جرفه ای با محیط های گرافیکی سنگین مانند اتوکد نیاز دارند. چنین گروه هایی نمی توانند از تین کلاینت استفاده نمایند و این کاربران خاص میتوانند از پاورکلاینت ها که بسیار قدرتمندتر از تینکلاینت ها هست، استفاده نمایند.

کاربردهای تین کلاینت ها:
بزرگترین مشتریان تین کلاینت ها بانکها، آژانس های هوایی و مدارس ارگان ها و سازمان ها می باشند.در واقع تین کلاینت به سادگی میتواند جایگزین کامپیوترهای بزرگ و پرمصرف قدیمی باشند.
نداشتن قطعات مکانیکی و توان پردازشی حداقل در تین کلاینت ها باعث شده است تا مصرف انرژی در تین کلاینت ها بسیار کمتر از کامپیوترهای شخصی باشد. این مزیت تین کلاینت به شما کمک میکند تا هزینه های جاری ماهیانه در سازمان یا شرکت خود را کاهش دهید.

به طور کلی ویژگی های بارز تین کلاینت شامل موارد ذیل میشود :

1- اندازه کوچک و کم حجم تین کلاینت 

2- مصرف انرژی کمتر و کم هزینه تین کلاینت

3- امنیت بالاتر 

4- سهولت در ارتقا سخت افزار تین کلاینت

5- امکانات مناسب با پورت های موردنیاز و کامل تین کلاینت

اولین مشخصه های فنی پردازشگرهای کبی لیک که به زودی وارد بازار خواهند شد افشا گردیده است. نسل هفتم خانواده پردازشگرهای اینتل با نام اختصاصی Kaby Lake که در ماههای آتی بر روی دسکتاپ ها و پلت فرم های موبایل با طیف وسیعی از پردازشگرها قابل انتخاب خواهد بود. این پردازشگرها آخرین نسل پردازشگرهای X86 از نوع 14 نانومتری بوده و پس از آن اینتل بر روی پردازنده های 10 نانومتری Cannonlake   جهش خواهد نمود.
پردازنده های Kaby Lake با مادربردهای سری 100 موجود سازگار خواهند بود.
پردازنده های Kaby Lake آخرین بازنگری خانواده پردازشگرهای core خواهند بود، پس بایستی انتظار داشته باشیم پیشرفتهای کلیدی در آنها دیده شود.به نظر نمی آید که گروه پردازنده های Kaby Lake شاهد به روز رسانی چشمگیری در مقایسه با سری Skylake باشد اما شرکت اینتل در ماه گذشته با اعلام آخرین نقشه راه تکنولوژی های پردازشی خود جایی برای ابهام باقی نگذاشته است.
بر اساس این نقشه راه، اینتل در حال حاضر با پایبندی به آنچه در نظر داشته سه نسل از خانواده پردازشگرهای Core را تولید نموده، پردازنده های Broadwell ،  Skylake و پردازنده های Kaby Lake در پبش رو. این روند با در نظر گرفتن پیچیدگیهای دخیل در تولید چیپست های جدید و نتایج حاصله از آنها با تولید تراشه ای 10 نانومتری و فراتر از آن ادامه پیدا خواهد کرد.
با جمع بندی خانواده پردازشگرهای 14 نانومتری، Broadwell اولین پردازشگری بود که با حفظ ساختار و طراحی نزدیک به Haswell از روش پردازشی جدید استفاده نمود.Skylake  نیز 14 نانومتری بود اما با پیشرفتهای چشمگیر بر روی CPU و GPU. پردازشگرهای Kabylake با عنوان قسمتی از طرح بهینه سازی پردازش قادر خواهند بود کارایی بیشتر و راندمان بالاتری را بر روی طراحی Skylake ارایه دهند. این فرآیند بیشتر شبیه یک تازه سازی (refresh) میباشد. بایستی صبر کنیم تا ببینیم آیا اینتل چیزی فراتر از این را در افتتاحیه ارایه خواهد داد یا خیر.
پردازشگر Core i7-7500U یکی ار اعضای سری U خانواده Kaby lake خواهد بود که برای پلتفرم های با توان مصرفی فوق پایین ساخته شده.نمونه آزمایشی Core i7-7500U یک پردازنده دوهسته ای Multi-thread با سرعت اولیه 2.70 گیگاهرتز و 2.90 گیگاهرتز در حالت تقویت شده میباشد. این چیپ شامل 4 مگابایت حافظه cache از نوع L3 و 512 کیلوبایت حافظه cache از نوع L2 میباشد.این چیپ بر روی یک پلتفرم با حافظه رم DDR3L تست گردید. پشتیبانی از رم های DDR4L و LPDDR4 نیز بر روی پردازنده های Kaby lake-U وجود خواهد داشت.
چیپ گرافیکی به احتمال زیاد از سری GT2 با سرعت پردازشی در حدود 1000-1100 مگاهرتز خواهد بود. جد این پردازشگر یعنی Core i7-6500U دارای توان مصرفی TDP به اندازه 15 وات میباشد که این توان به احتمال زیاد در Core i7-7500U نیز حفظ خواهد شد. این پردازنده در نیمه دوم سال 2016 در بسیاری از نوت بوک های نسل 7 در دسترس خواهد بود.
آخرین پردازنده Core M7-7Y75 میباشد که همانطوریکه از اسمش پیداست از سری Y خانواده Kabylake میباشد.توان مصرفی TDP فوق پاببن این چیپها از 4.5 وات بالاتر نمیرود. در بعد مشخصات فنی Core M7-7Y75  دارای طراحی دو هسته ای و با قابلیت Multi thread میباشد.
سرعت اولیه آن 1.30 گیگاهرتز و در حالت تقویت شده 1.60 گیگاهرتز میباشد.در خصوص چیپ گرافیکی اطلاعات دقیقی نداریم ولی مطابق با Form factor  بسیار کوچک (Ultra Slim) خواهد بود مانند آنچه در اولترا بوک ها و مک ایر اپل وجود دارد.خط تولید Kabylake مطابق برنامه قرار است که در نیمه دوم سال 2016 شروع به کار کند بنابراین انتظار داریم که تهدادی از بردهای مجهز به این پردازشگرها را در نمایشگاه Computex 2016 شاهد باشیم.
باتوجه به تولید مادربرد های مخصوص رایانه های کوچک رومیزی، که از جدیدترین پردازنده های سری Skylake  بهره میبرند، نباید دور از انتظار باشد که رایانه های کوچک رومیزی نظیر تین کلاینت، پاورکلاینت و مینی پی سی که از پردازنده های قدرتمند سری Kabylake  بهره میبرند، بزودی روانه بازار شود.

منبع

تفاوت رم های DDR4 با DDR3

23 مرداد 1395
منتشرشده در مقالات عمومی

پهنای باند حافظه‌های DDR4 در پلتفرم Skylake اینتل (مادربوردهای سری ۱۰۰ و پردازنده‌های سری ۶۰۰۰) بالاتر از رم‌های DDR3 است و تأخیر (و نه تایمینگ) اندکی بیشتر است. توان مصرفی رم‌های DDR4 با توجه به پایین‌تر بودن ولتاژ کاری (۱٫۲ ولت به جای ۱٫۵ ولت، بدون اورکلاک) کمتر است و از نظر تراکم و در واقع ظرفیت ماژول‌ها، وضعیت بهتری دارند. کانکتور و اسلات رم DDR4 هم با DDR3 و DDR2 متفاوت است. در ادامه به مقایسه‌ی DDR3 و DDR4 می‌پردازم.

اثر مهاجرت از DDR3 به DDR4 در نرم‌افزارها و بنچ‌مارک‌های واقعی
اینتل قبلاً در پلتفرم آیوی بریج اکستریم از رم ۴ کاناله‌ی DDR3 استفاده کرده بود و در هسول اکستریم، نوع رم را به DDR4 تغییر داد. پلتفرم جدید اینتل که شامل پردازنده‌های سری ۶۰۰۰ است، از رم ۲ کاناله‌ی DDR4 و همین‌طور رم‌های کم‌مصرف DDR3L پشتیبانی می‌کند و همان‌طور که قبلاً دیدیم، اثر استفاده از رم‌های DDR4 به جای DDR3 در حال حاضر آنچنان که تصور می‌شود زیاد نیست:

بررسی رم DDR4 در کنار پردازنده‌های سری ۶۰۰۰ اینتل و مقایسه با DDR3
پلتفرم اسکای‌لیک اینتل، اولین پلتفرم اقتصادی است که از رم‌های DDR4 پشتیبانی می‌کند. در ادامه به بررسی رم DDR4 در کنار پردازنده‌های سری ۶۰۰۰ اینتل می‌پردازم.
در بازی‌ها هم اثر رم DDR4 گاهی منفی است!

رم DDR4 در برابر DDR3 در بازی‌ها، کدام به صرفه‌تر است؟
در بررسی پلتفرم اسکای‌لیک از جنبه‌‎های مختلف، یکی از موضوعات اصلی بررسی رم DDR4 و مقایسه با DDR3 است. سوالی که در این مقاله به پاسخ آن می‌رسیم این است که برای سیستم گیمینگ و در بازی‌ها، رم DDR4 بهتر است یا DDR3 ؟
خلاصه‌ی عملکرد در نرم‌افزارهای مختلف به صورت زیر است، دقت کنید که اعداد مثبت، درصد بهتر بودن عملکرد DDR4 نسبت به DDR3 است و اعداد منفی به معنی بهتر بودن DDR3 است:

1

تفاوت ابعادی و کانکتور DDR4 و DDR3
ظاهر رم‌های DDR4 و DDR3 ممکن است مشابه به نظر برسد اما تعداد پین‌های کانکتور از ۲۴۰ عدد به ۲۸۸ عدد تغییر کرده و موقعیت خار هم جابجا شده تا از نصب اشتباه رم جلوگیری شود.

2

طول اسلات رم DDR4 و DDR3 یکسان است.

تفاوت توان مصرفی DDR4 و DDR3
ولتاژ رم‌های DDR3 معمولی و اورکلاک شده، ۱٫۵ و ۱٫۶۵ ولت است. انواع کم‌مصرف که DDR3L نام دارند هم با ولتاژ ۱٫۳۵ ولت فعالیت می‌کنند.
در رم‌های DDR4 ولتاژ کاری ۱٫۲ ولت استاندارد است و انواع اورکلاک شده، ولتاژ ۱٫۳۵ ولتی دارند. هنوز در مورد DDR4L تصمیم نهایی اتخاذ نشده ولیکن ولتاژ ۱٫۰۵ ولت برای این نوع، پیش‌بینی می‌شود.

تراکم و ظرفیت بالاتر DDR4 و پشتیبانی مادربورد از حافظه‌ی بیشتر
رم‌های DDR4 از نظر تراکم وضعیت بهتری دارند و در حقیقت تکنولوژی پیشرفته‌تر و همین‌طور استاندارد تصویب شده به سازندگان این نوع رم امکان تولید استیک‌های ۴ الی ۱۶ گیگابایتی را می‌دهد حال آنکه رم‌های DDR3 ظرفیتی بین ۵۱۲ مگابایت تا ۸ گیگابایت دارند. مادربوردهای جدیدی که با انواع DDR4 سازگار هستند نیز حافظه‌ی بیشتری را پشتیبانی می‌کنند. به عنوان مثال مادربوردهای معمولی سری ۱۰ هم از ۴ رم DDR4 با ظرفیت ۱۶ گیگابایت پشتیبانی می‌کنند حال آنکه مادربوردهای رده‌اول نسل‌های قبلی از مجموعاً ۳۲ گیگابایت رم پشتیبانی می‌کردند. نمونه‌ی آن مادربوردهای گیمینگ ایسوس با چیپ‌ست B150 است:

ایسوس و مادربوردهای گیمینگ B150 Pro Gaming و B150 Pro Gaming/Aura
ایسوس با استفاده از چیپ‌ست B150 اینتل، دو مادربورد ارزان گیمینگ به نام‌های B150 Pro Gaming و B150 Pro Gaming/Aura معرفی کرده است. هر دو ATX هستند و تفاوت در این است که مدل Aura نورپزداری LED زیبایی دارد.
در پلتفرم اکستریم اینتل و سرورها، رم بیشتری استفاده می‌شود چرا که کنترلر رم ۲ کاناله نیست بلکه ۴ کاناله است و اسلات‌های رم هم به جای ۴ عدد، ۸ عدد است.
صرف‌نظر از موجودی بازار، حداکثر رم DDR3 برای یک مادربورد، ۱۲۸ گیگابایت و حداکثر رم DDR4 برای یک مادربورد، ۵۱۲ گیگابایت است که البته در دنیای واقعی این پیکربندی عملکرد موفقی ندارد و در حقیقت آنچه عملی شده، بسیار کمتر است.
تفاوت پهنای باند تئوری و تایمینگ DDR4 و DDR3
در ادامه یک بار دیگر به مقایسه‌ی DDR3 و DDR4 البته به صورت مصنوعی خواهیم پرداخت تا تفاوت پهنای باند خام آشکار شود.
در ابتدا به سرعت باس و تایمینگ‌های متداول در رم‌های DDR3 و DDR4 نگاهی داشته باشید:

3

همان‌طور که می‌بینید وضعیت تایمینگ چندان جالب نیست و در ضمن تایمینگ به صورت کاملاً ناگهانی از ۱۶ به ۱۸ تغییر کرده است. اما ببینیم در عمل و در بنچ‌مارک AIDA64 چه سرعتی ثبت می‌شود.

سرعت خواندن و مقایسه DDR3 و DDR4
رنگ آبی رم‌های DDR3 را مشخص کرده و رنگ قرمز رم‌های DDR4 را مشخص می‌کند. دقت کنید که رنگ‌ آبی و قرمز کم‌رنگ به پلتفرم اکستریم اینتل و کنترلر رم ۴ کاناله مربوط می‌شود که چندان موردعلاقه‌ی عموم کاربران و حتی اورکلاکرها و گیمرها نیست.

4

همان‌طور که می‌بینید DDR4 در قیاس با DDR3 و در سرعت کلاک برابر، حتی با بالاتر بودن تأخیر هم پهنای باند بالاتری دارد. البته این پهنای باند بیشتر جنبه‌ی تئوری داشته و در نرم‌افزارهای محاسباتی مقوله‌ی تأخیر اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. در دنیای DDR3 با توجه به اینکه کنترلر حافظه‌ی هسول با فرکانس‌های بالاتر از ۲۴۰۰ مگاهرتز مشکل پیدا می‌کند، بیشتر رم‌های ویژه‌ی اورکلاک هم با همین سرعت عرضه می‌شوند اما خوشبختانه کنترلر رم‌های DDR4 در سری ۶۰۰۰ با سرعت‌ها بسیار بالا مثل ۳۲۰۰ مگاهرتز هم مشکلی ندارد. به همین جهت رم‌های ویژه‌ی اورکلاک در پلتفرم اسکای‌لیک، بسیار سریع بوده و سرعت‌های بالاتر از ۳۶۰۰ مگاهرتز کاملاً عادی و مرسوم است.
نکته‌ی جالب این است که ترکیب پردازنده‌های سری ۶۰۰۰ و رم‌های DDR4 با سرعت بالاتر از ۳۰۰۰ مگاهرتز، پهنای باند بالاتری نسبت به پلتفرم آیوی بریج اکستریم در اختیار نرم‌افزارها قرار می‌دهد.
سرعت نوشتن

5

سرعت نوشتن در پلتفرم هسول اکستریم تقریباً ۴۸ گیگابایت بر ثانیه است و ارتباطی با سرعت رم ندارد!
در اسکای‌لیک وضعیت متفاوت است و بسته به سرعت رم، سرعت نوشتن تغییر می‌کند و اگر سرعت به مرز ۳۰۰۰ مگاهرتز برسد، پهنای باند حین نوشتن داده، بیش از دو پلتفرم هسول اکستریم و آیوی بریج اکستریم خواهد بود.
رم‌های DDR3 با سرعت بالاتر از ۲۴۰۰ مگاهرتز نه تنها بهتر نیستند بلکه در این آزمون تئوری سرعت پایین‌تری ثبت می‌کنند، درست مثل بخش قبلی که سرعت خواندن داده بررسی شد.
سرعت کپی
کپی کردن داده تقریباً مشابه خواندن و نوشتن داده است و در حقیقت تلفیقی از دو بخش قبلی است.

6

رم‌های DDR3 در کنار پردازنده‌های هسول تا سرعت ۲۴۰۰ مگاهرتز روند صعودی خود را ادامه می‌دهند و پس از آن با افت عملکرد روبرو می‌شویم ولیکن اسکای‌لیک و رم‌های DDR4 وضعیت صعودی را تا سرعت ۳۶۰۰ مگاهرتز و احتمالاً بیش از آن ادامه می‌دهند.
تأخیر
دقت کنید که در بنچ‌مارک AIDA64 تأخیر رم بر حسب نانوثانیه اندازه‌گیری می‌شود و ارتباطی با سرعت کلاک و در واقع زمان یک سیکل کلاک ندارد. در حقیقت تایمینگ رم به تنهایی بی معنی است و باید سرعت باس را در نظر گرفت اما زمانی که تأخیر بر حسب نانوثانیه بیان می‌شود، خود گویای همه چیز است. بدیهی است که تأخیر کمتر به معنی دسترسی سریع‌تر به داده و پردازش سریع‌تر است.

7
همان‌طور که می‌بینید صنعت رم DDR4 و DDR3 از نظر تأخیر وضعیت مشابهی دارند و حتی تأخیر انواع DDR3 اندکی پایین‌تر است. البته رم‌های مرغوب DDR4 در قیاس با رم‌های معمولی DDR3 که سرعت ۱۶۰۰ مگاهرتز دارند، کمی سریع‌تر هستند اما اگر انواع ویژه‌ی اورکلاک DDR4 و DDR3 را مقایسه کنیم یا انواع استاندارد ۲۱۳۳ مگاهرتزی را با انواع استاندارد DDR3 با سرعت ۱۶۰۰ هرتز مقایسه کنیم، وضعیت اندکی به نفع DDR3 است.

جمع‌بندی
توان مصرفی و ظرفیت اورکلاک DDR4 عالی است.
DDR4 از نظر توان مصرفی وضعیت بهتری دارد و از نظر ثبات کنترلر حافظه هم وضعیت آن بسیار خوب است به طوری که رم‌های اورکلاک شده‌ای با سرعت بیش از ۳۲۰۰ مگاهرتز نه تنها با افت عملکرد روبرو نمی‌شوند بلکه از نظر تایمینگ، سرعت و ثبات وضعیت بسیار خوبی دارند. پردازنده‌های سری ۴۰۰۰ اینتل در کنار رم‌های DDR3 با سرعت بیش از ۲۴۰۰ مگاهرتز، کم و بیش با مشکل مواجه شده و گاهاً عملکرد با افت جدی روبرو می‌شد.
خوشبختانه آن افزایش تأخیری که در مهاجرت از DDR2 به DDR3 رخ داده بود، در تغییر از DDR3 به DDR4 دیده نمی‌شود و به نظر می‌رسد که صنعت DDR4 کار خود را از نقطه‌ای شروع کرده که عملکرد در اموری که تأخیر بسیار مهم است هم نزدیک به انواع DDR3 است حال آنکه در حالت کلی، DDR4 پردازش را کمی سریع‌تر می‌کند. به خصوص اگر به پهنای باند بسیار بالا در حد پلتفرم‌های اکستریم نیاز داشته باشیم؛ در حال حاضر، اکثر تین کلاینت (تینکلاینت)، زیروکلاینت و مینی پی سی های موجود در بازار جهانی از رم های DDR3 و یا DDR3L استفاده می کنند و فقط تعداد اندکی از تین کلاینت ها از رم های DDR4 پشتیبانی میکنند که همین امر، باعث قیمت بالای این دستگاه ها شده است؛ اما با توجه به افزایش کاربران رم های DDR4، بزودی، این نوع از رم ها ، در بازار تینکلاینت ها  اشباع میشوند. اما در حال حاضر برخی از مدل های فروش تین کلاینت و فروش پاورکلاینت و فروش مینی پی سی های شرکت تین آوا سیستم از رم  ِِDDR4 استفاده کرده و به فروش میرساند.

منبع

صفحه2 از2

tel logo آسان تماس بگیرید : 8001 8080